Ռումպելշտիլցկինը
Մի խորհրդավոր փոքրիկ մարդ ծղոտը ոսկի է դարձնում։ Թագուհին պետք է իմանա նրա անունը՝ իր երեխային փրկելու համար։
Մի ջրաղացպան թագավորի առաջ պարծեցավ, թե իր աղջիկը կարող է ծղոտից ոսկի մանել։ Թագավորը աղջկան պալատ բերել տվեց, փակեց ծղոտով լի սենյակում և հրամայեց մինչև առավոտ այն ոսկի դարձնել։
Աղջիկը նման բան չէր կարող անել։ Նա նստեց ճախարակի մոտ և սկսեց լաց լինել։ Հանկարծ դուռը բացվեց, և ներս մտավ մի փոքրիկ մարդ։
— Ինչո՞ւ ես լալիս,— հարցրեց նա։
Աղջիկը պատմեց իր դժբախտությունը։ Փոքրիկ մարդը խոստացավ օգնել, եթե աղջիկն իրեն տա իր վզնոցը։ Աղջիկը համաձայնեց։ Փոքրիկ մարդը նստեց ճախարակի մոտ, և շուտով ամբողջ ծղոտը ոսկե թելի վերածվեց։
Առավոտյան թագավորը հիացավ։ Բայց նրա ագահությունը մեծացավ, և նա աղջկան ավելի մեծ սենյակ տարավ։ Այս անգամ փոքրիկ մարդը ծղոտից ոսկի մանեց աղջկա մատանու դիմաց։
Երրորդ գիշերը սենյակում ավելի շատ ծղոտ կար։ Աղջիկն այլևս ոչինչ չուներ առաջարկելու։
— Եթե թագուհի դառնաս, ինձ կտաս քո առաջին երեխային,— ասաց փոքրիկ մարդը։
Աղջիկը վախեցած էր և ելք չէր տեսնում։ Նա խոստացավ։ Փոքրիկ մարդը նորից ամբողջ ծղոտը ոսկի դարձրեց, իսկ թագավորը աղջկան իր կինը դարձրեց։
Ժամանակ անց թագուհին երեխա ունեցավ։ Նա վաղուց մոռացել էր իր խոստումը, երբ փոքրիկ մարդը կրկին հայտնվեց։
— Հիմա տուր այն, ինչ խոստացել ես,— ասաց նա։
Թագուհին առաջարկեց իր բոլոր զարդերն ու հարստությունը։ Բայց փոքրիկ մարդը դրանք չուզեց։ Թագուհու արցունքները տեսնելով՝ նրան երեք օր ժամանակ տվեց․ եթե թագուհին իմանար նրա անունը, երեխան կմնար մոր մոտ։
Թագուհին սուրհանդակներ ուղարկեց ամեն կողմ։ Առաջին օրը նա թվարկեց բոլոր սովորական անունները, երկրորդ օրը՝ ամենատարօրինակները։ Փոքրիկ մարդն ամեն անգամ գլուխը տարուբերում էր։
Երրորդ օրը մի սուրհանդակ վերադարձավ անտառից։ Նա տեսել էր փոքրիկ տան առաջ վառվող խարույկ և դրա շուրջ պարող մի մարդու։ Մարդը երգում էր, որ շուտով թագուհու երեխային կվերցնի, որովհետև ոչ ոք չգիտի, որ իր անունը Ռումպելշտիլցկին է։
Երբ փոքրիկ մարդը եկավ, թագուհին սկզբում երկու ուրիշ անուն ասաց։ Փոքրիկ մարդը ժպտում էր՝ կարծելով, թե հաղթել է։
— Իսկ գուցե քո անունը Ռումպելշտիլցկի՞ն է,— հարցրեց թագուհին։
Փոքրիկ մարդը զայրույթից ոտքը գետնին խփեց։ Նրա գաղտնիքը բացահայտված էր, և խոստման պայմանն այլևս չէր գործում։ Նա անհետացավ, իսկ թագուհին ամուր գրկեց իր երեխային։ Այժմ ոչ ոք չէր կարող նրան խլել մորից։