Ջեքն ու լոբու կախարդական ցողունը
Կախարդական լոբուց աճած հսկայական ցողունով Ջեքը բարձրանում է ամպերից վեր և հասնում հսկայի պալատը։
Ջեքն ու իր մայրն աղքատության մեջ էին ապրում։ Նրանց ունեցած միակ կովն այլևս կաթ չէր տալիս։ Մայրը Ջեքին շուկա ուղարկեց՝ կովը վաճառելու։
Ճանապարհին մի ծեր մարդ նրան հինգ կախարդական լոբի առաջարկեց կովի դիմաց։ Ջեքը հավատաց նրան ու կովը փոխանակեց լոբիների դիմաց։ Մայրը շատ բարկացավ, երբ տեսավ լոբիները․ դրանցով ընթրիք անգամ չէին կարող գնել։ Նա լոբիները պատուհանից դուրս նետեց։
Առավոտյան պատուհանի առաջ հսկայական ցողուն էր աճել։ Նրա տերևները հասնում էին ամպերին։ Ջեքը բարձրացավ ցողունով և վերևում ճանապարհ գտավ, որը տանում էր դեպի մեծ պալատ։
Պալատում հսկայի կինը նրան մի քիչ ուտելիք տվեց։ Հետո ծանր քայլեր լսվեցին։ Կինը Ջեքին թաքցրեց։ Հսկան ներս մտավ և հայտարարեց, որ մարդու հոտ է առնում։ Կինը նրան համոզեց, որ տանը մարդ չկա։
Հսկան ընթրեց, իր ոսկիները հաշվեց և քնեց։ Ջեքը վերցրեց ոսկով լի մի պարկ ու շտապ իջավ ցողունով։ Մայրն ուրախացավ, որ տղան ողջ է վերադարձել։ Որոշ ժամանակ նրանք այդ ոսկով ապրեցին։
Բայց Ջեքը կրկին բարձրացավ ամպերից վեր։ Հսկայի կինը նրան նորից թաքցրեց։ Այս անգամ հսկան սեղանին մի հավ դրեց և հրամայեց ձու ածել։ Հավը ոսկե ձու ածեց։
Երբ հսկան քնեց, Ջեքը հավը վերցրեց և փախավ։ Տանը հավն ամեն օր ոսկե ձու էր ածում, և մայրն ու որդին այլևս ուտելիքի պակաս չունեին։
Մի օր Ջեքը երրորդ անգամ բարձրացավ ցողունով։ Նա գաղտնի մտավ պալատ և թաքնվեց։ Հսկան իր ոսկե տավիղը բերեց։
— Երգի՛ր, — հրամայեց նա։
Տավիղն ինքն իրեն նվագեց ու երգեց։ Հսկան քնեց։ Ջեքը մոտեցավ, վերցրեց տավիղը և վազեց դեպի դուռը։ Բայց տավիղը բարձրաձայն կանչեց իր տիրոջը։
Հսկան արթնացավ ու Ջեքի հետևից ընկավ։ Տղան վազեց այնքան արագ, որքան կարող էր, հասավ ցողունին և սկսեց իջնել։ Հսկան հետևեց նրան, և տերևները ցնցվեցին նրա ծանրությունից։
— Մա՛յր, կացինը բե՛ր, — կանչեց Ջեքը։
Նա ցած հասավ, կացինը վերցրեց և հարվածեց ցողունին։ Կախարդական բույսը ճոճվեց ու ընկավ՝ իր հետ տանելով հսկային։ Ջեքն ու մայրը փրկվեցին։
Այդ օրվանից ամպերի երկիր տանող ճանապարհը փակվեց։ Ջեքն ու մայրը պահեցին ոսկե ձու ածող հավին ու երգող տավիղը և այլևս աղքատության մեջ չէին ապրում։