Ոսկեծամիկն ու երեք արջերը

Ոսկեծամիկը մտնում է երեք արջերի տունը, ուտում փոքրիկ արջուկի շիլան և քնում նրա մահճակալում։ Քիչ անց արջերը վերադառնում են։

Մի անտառում երեք արջ էին ապրում՝ մեծ հայր արջը, միջին չափի մայր արջը և փոքրիկ արջուկը։ Նրանք ունեին երեք աման, երեք աթոռ և երեք մահճակալ։ Ամեն մեկն իր չափին հարմար իրերն էր օգտագործում։

Մի առավոտ մայր արջը շիլա պատրաստեց։ Այն շատ տաք էր, և երեք արջերը որոշեցին անտառում զբոսնել, մինչև շիլան սառչի։

Այդ ընթացքում նրանց տան մոտ մի փոքրիկ աղջիկ եկավ։ Նրա մազերը ոսկեգույն էին, և նրան Ոսկեծամիկ էին անվանում։ Աղջիկը նայեց պատուհանից, թակեց դուռը և, պատասխան չլսելով, ներս մտավ։

Սեղանի վրա նա երեք աման շիլա տեսավ։ Մեծ ամանից մի գդալ շիլա փորձեց։

— Շատ տաք է, — ասաց նա։

Միջին ամանի շիլան շատ սառն էր։ Փոքրիկ ամանի շիլան հենց իրեն հարմար էր։ Ոսկեծամիկն ամբողջը կերավ։

Հետո նա ցանկացավ նստել։ Մեծ աթոռը շատ բարձր էր ու կոշտ։ Միջին աթոռը շատ փափուկ էր։ Փոքրիկ աթոռը լավ էր, բայց երբ աղջիկը տեղավորվեց, այն կոտրվեց։

Ոսկեծամիկը վեր կացավ և բարձրացավ ննջասենյակ։ Մեծ մահճակալը չափազանց մեծ ու կոշտ էր, միջինը՝ չափազանց փափուկ։ Փոքրիկ մահճակալը հենց իրեն հարմար էր։ Նա պառկեց ու քնեց։

Քիչ անց արջերը վերադարձան։ Հայր արջը նայեց իր ամանին և թավ ձայնով ասաց․

— Ինչ-որ մեկն իմ շիլայից կերել է։

Մայր արջը նույնպես նկատեց իր ամանի մեջ եղած գդալի հետքը։ Իսկ փոքրիկ արջուկը տխուր բացականչեց․

— Իմ շիլան ամբողջությամբ կերել են։

Հետո նրանք զննեցին աթոռները։ Մեծ ու միջին աթոռները տեղաշարժված էին, իսկ փոքրիկ աթոռը՝ կոտրված։ Արջուկը գրեթե լաց եղավ։

Նրանք բարձրացան ննջասենյակ։ Հայր արջի ու մայր արջի ծածկոցները խառնված էին։ Արջուկը մոտեցավ իր մահճակալին և զարմացավ․

— Իմ մահճակալի մեջ ինչ-որ մեկը կա։

Ոսկեծամիկն աչքերը բացեց և իր շուրջը երեք արջ տեսավ։ Նա վախից վեր թռավ, պատուհանից դուրս ցատկեց ու անտառով վազեց։

Արջերը նրա հետևից չգնացին։ Նրանք մնացին իրենց տանը, իսկ աղջիկը հեռացավ այնքան արագ, որքան կարող էր։ Այդ օրվանից նա այլևս երեք արջերի տանը չերևաց։

Բոլոր հեքիաթները