Երեք խոզուկները
Հեքիաթ երեք եղբայր խոզուկների, աշխատասիրության և պատասխանատվության կարևորության մասին։
Մի անտառում ապրում էին երեք եղբայր խոզուկներ՝ Նիֆ-Նիֆը, Նուֆ-Նուֆը և Նաֆ-Նաֆը։ Ամռանը նրանք խաղում էին ու զվարճանում, բայց երբ աշունը եկավ և ցուրտ քամիները սկսեցին փչել, եղբայրներից իմաստունը՝ Նաֆ-Նաֆը, ասաց․ «Եկե՛ք ամուր տներ կառուցենք, որպեսզի ձմռանը տաք ապրենք և պաշտպանվենք չար գայլից»։
Ծույլ Նիֆ-Նիֆը չցանկացավ շատ չարչարվել և ծղոտից մի տնակ արագ շինեց՝ ընդամենը մեկ օրում։ Նուֆ-Նուֆն էլ շտապեց և ճյուղերից ու տախտակներից կառուցեց իր տնակը երկու օրում։ Նրանք երկուսով ծիծաղում էին աշխատասեր Նաֆ-Նաֆի վրա, որը ծանր քարերից ու աղյուսներից ամուր, հուսալի տուն էր կառուցում, ցեխով ու կրով շաղախ էր պատրաստում և քրտնաջան աշխատում։
Շուտով անտառում հայտնվեց սոված գայլը։ Նա մոտեցավ Նիֆ-Նիֆի ծղոտե տնակին և գոչեց․ «Դո՛ւրս արի, թե չէ կփչեմ և տունդ կցրեմ»։ Գայլն ուժգին փչեց, և տունն իսկույն ցրվեց քամու հետ։ Խոզուկը վախեցած վազեց Նուֆ-Նուֆի փայտե տնակ։
Գայլը հասավ այնտեղ և նորից փչեց։ Առաջին անգամ տունը դիմացավ, բայց երկրորդ անգամ գայլը երկու անգամ ավելի ուժեղ փչեց, և այդ տնակն էլ փուլ եկավ։ Երկու եղբայրները գլխապատառ վազեցին Նաֆ-Նաֆի քարե տուն և պատսպարվեցին ամուր պատերի հետևում։
Գայլը մոտեցավ քարե տանը, փչեց, փչեց իր ողջ ուժով, բայց տունը նույնիսկ տեղից չշարժվեց։ Այդ ժամանակ կատաղած գայլը որոշեց տուն մտնել ծխնելույզով։ Բայց խելացի Նաֆ-Նաֆը վառարանի մեջ արդեն կրակ էր վառել և ջրով լի մեծ կաթսա դրել։ Գայլը վայր ընկավ կաթսայի մեջ, ցավից սաստիկ ոռնաց, դուրս թռավ տնից և այլևս երբեք չվերադարձավ այդ անտառ։
Երեք խոզուկները սկսեցին ապրել միասին՝ Նաֆ-Նաֆի ամուր քարե տանը։ Այս հեքիաթը մեզ սովորեցնում է, որ ծուլությունն ու շտապողականությունը կարող են վտանգավոր լինել, իսկ աշխատասիրությունը, պատասխանատվությունն ու գործին լրջորեն մոտենալը միշտ ապահովում են ամենահուսալի պաշտպանությունն ու լավագույն արդյունքը։