Հենզելն ու Գրետելը
Գրիմ եղբայրների դասական հեքիաթը Հենզելի ու Գրետելի մասին, որոնք համարձակության, խելքի և միասնության շնորհիվ հաղթահարում են անտառի վտանգներն ու չար կախարդին։
Լինում է, չի լինում, անտառի եզրին ապրող մի աղքատ փայտահատ է լինում։ Նա ունենում է երկու երեխա՝ Հենզելն ու Գրետելը։ Սովի մի ծանր տարում, երբ ուտելիքը չափազանց քիչ է լինում, չար խորթ մայրը համոզում է հորը երեխաներին տանել անտառի խորքը և այնտեղ թողնել, որպեսզի իրենք ողջ մնան։ Հայրը երկար դիմադրում է, բայց վերջում, այլ ելք չունենալով, համաձայնում է։
Երեխաները ձեղնահարկից լսում են նրանց խոսքերը։ Խելացի Հենզելը գիշերով գաղտնի դուրս է գալիս, հավաքում փոքրիկ սպիտակ քարեր և լցնում գրպանները։ Հաջորդ օրը, երբ ծնողները նրանց տանում են անտառ, Հենզելը ճանապարհին գաղտնի գցում է քարերը գետնին։ Երբ գիշերն ընկնում է, լուսնի լույսի տակ քարերը փայլում են, և երեխաները հեշտությամբ գտնում են տան ճանապարհն ու վերադառնում հոր մոտ։
Երկրորդ անգամ խորթ մայրը նորից համոզում է հորը։ Այս անգամ դուռը փակ է լինում, և Հենզելը չի կարողանում քարեր հավաքել։ Նա քարերի փոխարեն հացի փշրանքներ է ցանում ճանապարհին։ Բայց անտառի թռչուններն ուտում են դրանք, և երեխաները մոլորվում են անտառի խորքում՝ չգտնելով տան ճանապարհը։
Երկար քայլելուց հետո նրանք անտառում գտնում են մի հրաշալի տնակ՝ պատրաստված անուշահամ հացից, շաքարավազից ու քաղցրավենիքից։ Երբ երեխաներն ուրախությամբ սկսում են ուտել տնակի պատերը, ներսից դուրս է գալիս մի չար պառավ կախարդ, որը որոշում է երեխաներին գերի վերցնել և Հենզելին գիրացնել, որպեսզի հետո ուտի նրան, իսկ Գրետելին դարձնում է տան ծառա։
Բայց Գրետելն իրեն չի կորցնում։ Երբ պառավը պատրաստվում է վառարանը վառել՝ երեխաներին եփելու համար, Գրետելը ձևացնում է, թե չի հասկանում՝ ինչպես ստուգել վառարանի տաքությունը, և խնդրում է պառավին ցույց տալ։ Երբ կախարդը մոտենում է, Գրետելը խորամանկությամբ նրան հրում է վառարանի մեջ և փակում դուռը։
Երեխաներն ազատվում են, վերցնում պառավի թանկարժեք քարերն ու ոսկիները և ճանապարհ ընկնում։ Բարի սագի օգնությամբ նրանք անցնում են մեծ գետը և վերջապես գտնում իրենց հայրական տունը։ Հայրը, նրանց տեսնելով, լաց է լինում ուրախությունից, քանի որ չար խորթ մայրն արդեն հեռացել է ամուսնուց։
Այդ օրվանից նրանք ապրում են հանգիստ, առատության ու սիրո մեջ։ Այս հեքիաթը հիշեցնում է մեզ, որ ընտանեկան սերը, միասնությունն ու դժվար պահերին սառնասրտություն պահպանելը օգնում են հաղթահարել նույնիսկ ամենավտանգավոր փորձությունները։