Ռապունցելը

Գրիմ եղբայրների հեքիաթը բարձր աշտարակում փակված երկարամազ աղջկա, նրա երգը լսած արքայազնի և ազատություն բերող հավատարիմ սիրո մասին։

Ժամանակով մի մարդ ու կին էին ապրում։ Նրանք երկար տարիներ երեխա էին ցանկանում, և վերջապես իմացան, որ շուտով իրենց երազանքը կկատարվի։

Նրանց տան հետևում մի փոքրիկ պատուհան կար, որ նայում էր հրաշալի պարտեզի վրա։ Այնտեղ աճում էին ամենագեղեցիկ ծաղիկներն ու կանաչեղենը, բայց պարտեզը շրջապատված էր բարձր պատով։ Ոչ ոք չէր համարձակվում ներս մտնել, որովհետև այն պատկանում էր հզոր կախարդուհի Գոթելին։

Մի օր կինը պատուհանից տեսավ թարմ ու կանաչ ռապունցել բույսը և այնքան ցանկացավ ուտել, որ օրեցօր գունատվեց ու տկարացավ։ Ամուսինն անհանգստացած հարցրեց, թե ինչ է պատահել։

— Եթե այդ պարտեզի ռապունցելից չուտեմ, երևի կմեռնեմ, — պատասխանեց կինը։

Մարդն այնքան էր սիրում կնոջը, որ մթնշաղին բարձրացավ պատի վրա, մտավ կախարդուհու պարտեզը, մի բուռ ռապունցել քաղեց ու բերեց տուն։ Կինն աղցան պատրաստեց և հաճույքով կերավ։ Բայց հաջորդ օրը նրա ցանկությունը երեք անգամ ուժեղացավ։

Մարդը նորից պարտեզ մտավ։ Երբ ուզում էր վերադառնալ, հանկարծ իր առաջ տեսավ կախարդուհուն։

— Ինչպե՞ս ես համարձակվել գողի պես մտնել իմ պարտեզն ու գողանալ բույսերս, — բարկացավ Գոթելը։

Մարդը պատմեց կնոջ ցանկության մասին և ներողություն խնդրեց։ Կախարդուհին ասաց․

— Կարող ես այնքան ռապունցել վերցնել, որքան ցանկանում ես, բայց մի պայմանով՝ երբ ձեր երեխան ծնվի, նրան ինձ կտաք։ Ես երեխային մոր պես կխնամեմ։

Վախեցած մարդը համաձայնեց։ Երբ մի գեղեցիկ աղջիկ ծնվեց, Գոթելը եկավ, նրան Ռապունցել անվանեց և իր հետ տարավ։

Ռապունցելը մեծացավ ու դարձավ աշխարհի ամենագեղեցիկ աղջիկներից մեկը։ Երբ նա տասներկու տարեկան դարձավ, կախարդուհին նրան փակեց անտառի խորքում կանգնած բարձր աշտարակում։ Աշտարակը ո՛չ դուռ ուներ, ո՛չ աստիճան․ միայն ամենավերևում մի փոքրիկ պատուհան կար։

Երբ Գոթելն ուզում էր վերև բարձրանալ, կանգնում էր աշտարակի տակ ու կանչում․

— Ռապունցե՛լ, Ռապունցե՛լ, արձակի՛ր երկար վարսերդ։

Ռապունցելի ոսկեգույն մազերը շատ երկար էին։ Նա բացում էր հյուսերը, մազերը պատուհանից ցած թողնում, և կախարդուհին դրանցով բարձրանում էր աշտարակ։

Մի օր թագավորի որդին ձիով անցնում էր անտառով։ Աշտարակին մոտենալիս նա մի այնպիսի քաղցր երգ լսեց, որ կանգ առավ։ Երգում էր միայնակ Ռապունցելը։ Արքայազնը երկար փնտրեց աշտարակի մուտքը, բայց ոչինչ չգտավ։ Այդ օրվանից նա ամեն օր գալիս էր անտառ և լսում աղջկա երգը։

Մի անգամ արքայազնը ծառերի հետևից տեսավ, թե ինչպես կախարդուհին կանչեց Ռապունցելին և նրա մազերով վեր բարձրացավ։ Հաջորդ երեկոյան նա ինքն էլ կանգնեց աշտարակի տակ ու կրկնեց նույն բառերը։ Ռապունցելը մազերն իջեցրեց, և արքայազնը բարձրացավ։

Աղջիկը սկզբում վախեցավ, որովհետև երբեք օտար մարդու չէր տեսել։ Բայց արքայազնը բարեհամբույր խոսեց և պատմեց, թե ինչպես է նրա երգը մտել իր սրտի մեջ։ Շուտով նրանք սիրեցին իրար։

— Ես կուզենայի քեզ հետ հեռանալ, — ասաց Ռապունցելը, — բայց չգիտեմ՝ ինչպես իջնել աշտարակից։ Ամեն անգամ ինձ մի կտոր մետաքսե պարան բեր։ Դրանցից սանդուղք կհյուսեմ, հետո ցած կիջնեմ, և դու ինձ քո ձիով կտանես։

Արքայազնն ամեն երեկո գալիս էր, իսկ Գոթելը՝ ցերեկը։ Կախարդուհին ոչինչ չէր կասկածում, մինչև մի օր Ռապունցելն անզգուշաբար ասաց․

— Մա՛յր Գոթել, ինչո՞ւ եք դուք այդքան դանդաղ բարձրանում, իսկ արքայազնը մի ակնթարթում հասնում է ինձ մոտ։

Կախարդուհին կատաղեց։ Նա կտրեց Ռապունցելի երկար հյուսերը և աղջկան տարավ հեռավոր ամայի մի վայր։ Երեկոյան Գոթելը կտրված մազերը կապեց պատուհանին։ Երբ արքայազնը կանչեց, նա մազերն իջեցրեց։

Արքայազնը վեր բարձրացավ, բայց Ռապունցելի փոխարեն տեսավ կախարդուհուն։

— Քո գեղեցիկ թռչնակն այլևս այստեղ չէ, — ծաղրեց Գոթելը։ — Դու նրան այլևս չես տեսնի։

Վշտահար արքայազնն իրեն աշտարակից ցած նետեց։ Նա կենդանի մնաց, բայց ընկավ փշերի վրա և կորցրեց տեսողությունը։ Տարիներ շարունակ կույր շրջում էր անտառներով, սնվում արմատներով ու հատապտուղներով և կանչում իր սիրելի Ռապունցելին։

Վերջապես նա հասավ այն ամայի վայրը, որտեղ Ռապունցելն ապրում էր իրենց երկվորյակ երեխաների՝ մի տղայի ու մի աղջկա հետ։ Արքայազնը լսեց ծանոթ ձայնը։ Ռապունցելը ճանաչեց նրան, վազեց ընդառաջ, փաթաթվեց ու արտասվեց։ Նրա արցունքի երկու կաթիլ ընկավ արքայազնի աչքերին, և նա նորից սկսեց տեսնել։

Արքայազնը Ռապունցելին ու երեխաներին տարավ իր թագավորություն։ Այնտեղ նրանց ուրախությամբ ընդունեցին, և նրանք երկար տարիներ ապրեցին սիրով ու խաղաղությամբ։

Բոլոր հեքիաթները